Czym są ETF-y?
Co stanowi o ich atrakcyjności?
Gdzie można inwestować w ETF-y?
Fundusze ETF, czyli exchange-traded funds – podobnie jak fundusze indeksowe z rodziny inPZU – to przejrzyste oraz niskokosztowe strategie inwestycyjne o charakterze pasywnym. Ich celem jest jak najwierniejsze odwzorowanie wyników wybranego benchmarku – bez względu na to, czy śledzony przez fundusz rynek jest w fazie hossy (wzrostów) czy bessy (spadków). To odróżnia fundusze ETF od funduszy zarządzanych aktywnie, które są nastawione na pokonywanie rynku, tj. osiąganie wyników lepszego od benchmarku.
W odróżnieniu od klasycznych funduszy TFI PZU zarządzanych aktywnie oraz strategii indeksowych fundusze ETF – a konkretnie ich certyfikaty inwestycyjne – są notowane na giełdzie. Miejscem notowań naszych ETF-ów jest Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie. Nie są one dostępne na platformie inPZU.
Cechą wspólną wszystkich funduszy zarządzanych pasywnie jest transparentna strategia inwestycyjna odzwierciedlająca zachowanie konkretnego indeksu rynkowego. W efekcie ETF-y umożliwiają łatwe uzyskanie precyzyjnej ekspozycji na konkretną klasę aktywów, co ułatwia budowanie portfela inwestycyjnego. Dzięki regularnej publikacji informacji o składnikach portfela wiemy, w co są zainwestowane nasze pieniądze.
Benchmark może obejmować cały rynek akcji (np. WIG dla akcji spółek notowanych na warszawskiej giełdzie) albo obligacji (np. TBSP.Index dla polskich obligacji skarbowych). Może też koncentrować się na wycinku rynku: wybranych sektorach i branżach (np. technologie informatyczne), regionach geograficznych (np. USA) i tematach inwestycyjnych (np. cyberbezpieczeństwo). Może też podążać za cenami surowców (np. złoto) czy kryptowalut (np. bitcoin).
Podążanie za rynkiem nie wymaga dogłębnych analiz i selekcji poszczególnych emitentów akcji i obligacji, co zwykle przekłada się na niższe koszty zarządzania funduszem (w tym opłatę za zarządzanie). Poziom kosztów ma istotne znaczenie dla osiąganych wyników inwestycyjnych, zwłaszcza w długim terminie.
Tu ważna uwaga: patrzenie wyłącznie na koszty, bez oglądania się na efekty inwestycji, może okazać się pułapką. Najistotniejszym wskaźnikiem mierzącym efektywność ETF-ów oraz funduszy indeksowych jest tracking difference, który pokazuje, o ile wynik funduszu odchyla się od wyniku benchmarku (im bardziej zbliżony, tym lepiej).
Płynność wielu ETF-ów wspiera tzw. animator rynku, którego rolą jest stałe składanie ofert kupna i sprzedaży certyfikatów funduszu. W rezultacie zawarcie transakcji zajmuje zazwyczaj kilka sekund od momentu wysłania zlecenia na giełdę. Zaletą obrotu giełdowego jest to, że transakcji możemy dokonać po znanej z góry – albo najpóźniej w momencie zawarcia transakcji w przypadku niektórych zleceń – cenie.
Indeksy rynkowe są złożone z wielu składników. Dla przykładu WIG20 składa się z akcji dwudziestu największych polskich spółek notowanych na warszawskiej giełdzie. Inwestując w ETF na WIG20 stosujący replikację fizyczną „kupujemy” w jednej transakcji akcje wszystkich blue chipów w proporcjach odpowiadających ich udziałowi w indeksie (poprzez nabycie certyfikatów funduszu). Oczywiście jeśli na całym rynku przeważają spadki, to przełoży się to na wartość certyfikatu ETF-a.
Indeksy śledzone przez fundusze pasywne są okresowo korygowane (rewizje składu i wag), dzięki czemu odzwierciedlają bieżącą strukturę rynku. Spółki, których kurs akcji rośnie, zyskują coraz większy udział w indeksie. Mogą też „awansować”, na przykład z indeksu mWIG40 (średnich spółek) do indeksu WIG20 (blue chipów). Z kolei spółki, których rynkowa kapitalizacja spada, z czasem tracą na znaczeniu w benchmarku. Przy okazji okresowych rewizji w miejsce spółek opuszczających indeks pojawiają się nowe.
Certyfikaty funduszy ETF są notowane na giełdzie. Handel nimi odbywa się w trakcie sesji giełdowej – poprzez składanie zleceń kupna i sprzedaży. Transakcje te przeprowadza się dokładnie tak samo w przypadku obrotu akcjami spółek notowanych na GPW.
Do inwestowania w fundusze ETF niezbędne jest posiadanie rachunku maklerskiego. Taki rachunek można założyć w dowolnym biurze lub domu maklerskim, który umożliwia inwestowanie w certyfikaty funduszy notowanych na GPW.